Biografie

Klik hier om het boek 'Minder is Meer' van Fred Delfgaauw in te zien 

Fred Delfgaauw werd op 4 januari 1960 in Den Haag geboren. Tot 1984 speelde hij ad hoc bij diverse theatergezelschappen zoals De Haagse Comedie en de Zoetermeerse Komedie. In 1984 richtte hij Studio Peer op. Hij bewerkte klassieke theaterstukken van o.a. Shakespeare, Ibsen, Beckett en maakte ze speelbaar voor één persoon. Zijn voorstellingen bleken, o.a. door hun magie en sterk visuele eigenschappen, geschikt voor een breed publiek.

In 1986 ontving hij een Nederlandse theateronderscheiding: de Hans Snoekprijs voor zijn voorstelling Weg van Waan (De Storm van Shakespeare). Voorstellingen zoals Weg van Waan en Wolkenjas (Peer Gynt van Ibsen) werden meer dan 500 keer gespeeld in Nederland en België.

In 1990 brengt Delfgaauw Mozart, zijn eerste voorstelling voor volwassenen, welke zo goed is ontvangen, dat hij in 1997 weer is hernomen in een nieuwe bewerking. Vanaf Mozart stopt Delfgaauw met het maken van producties voor kinderen. In december 1991 is De Terugreis in première gegaan.

In 1992 komt van Theater Malpertuis uit België de uitnodiging voor een regie van de bewerking die hij van Shakespeare's King Lear heeft gemaakt. Anderhalve week voor de première komt de hoofdrolspeler Dries Wieme door een auto-ongeval om het leven. Delfgaauw is anderhalf jaar niet meer in het theater te zien. Het weerzien met het publiek komt in 1994, alsnog met King Lear maar dan als solovoorstelling  Vorst aan de Grond.

In de jubileumvoorstelling Momenten (1996) breekt hij met 'de vierde wand' in het theater, die staat voor het publiek in de zaal, en flirt zelfs met het cabaret. Momenten is een doorbraak: het publiek komt veelal in groten getale naar de voorstelling.

Vanaf november 1997 speelt Fred de productie 't Gelag, waarin een zoon van een kroegbaas in het voormalige café denkbeeldig een dialoog aangaat met zijn klanten. 't Gelag is wegens groot succes geprolongeerd tot april 1999 en werd finalist bij de Toneelpublieksprijs 1999.

Vanaf 1986 houdt Fred Delfgaauw zich steeds vaker bezig met stemmenwerk.
Via grote internationale castings bureaus als Multi Voice en Euro Voice wordt zijn stemtalent gebruikt voor radio en televisiecommercials. Verder is zijn stem steeds vaker te horen als commentator en bij de tekenfilms van Disney. Zo was hij de Nederlandse stem voor o.a. Robin Williams (de geest uit Aladin), Jim Carry (The Mask), Woody Allan (Antz). De inkomsten uit deze activiteiten doneert hij volledig aan zijn stichting om hiermee uiteindelijk een droom te verwezenlijken; een theater te bouwen zonder subsidie of schulden.

Op 1 september 1998 heeft Fred onder grote belangstelling zijn theater "Peeriscoop", een middelgroot theater, gesitueerd in het centrum van Gorinchem, geopend. O.a. Herman van Veen en Herman Finkers traden tijdens de opening op, om hulde te brengen aan Delfgaauw's initiatief. (www.peeriscoop.nl)
Delfgaauw speelde ook een rol (van Koning Halewijn) in Herman van Veen's film Nachtvlinder, die in augustus 1999 uitkwam.

Met de totstandkoming van theater Peeriscoop veroorzaakt Fred grote bewegingen. Zowel artiesten uit het hele land als wel het bedrijfsleven maakt maximaal gebruik van het prachtig sfeervolle theater.
Vanaf oktober 1999 is de productie Don Q van start gegaan. Geïnspireerd op de vertellingen van Cervantes Don Quichotte, maakten Fred Delfgaauw en tekstschrijver Rob Bloemkolk hun eigen, eigenzinnige bewerking. Deze voorstelling is 238 maal gespeeld in alle schouwburgen van Nederland en Vlaanderen.

Inmiddels heeft Fred Delfgaauw zijn theater aangevuld met een prachtige foyer. De inrichting van de nostalgische foyer bedenkt en bouwt hij zelf. Opvallend hierbij is de geweldige samenwerking met het Gorinchemse bedrijfsleven. Er vindt geen uitwisseling van geld plaats maar een uitwisseling van diensten en middelen. Hiervoor zou hij later de Hendrik Hamel Award ontvangen. In juni 2002 ontvangt hij de PSI Funds Raising Award. Zijn project wordt uitgeroepen tot het beste fondsenwervingsproject van Nederland 2002.

In december 2002 ging de nieuwe voorstelling Kronkels in première. Theatrale hoogstandjes, magische humor en uit het leven gegrepen onwerkelijkheid zoals we dat van Delfgaauw gewend zijn. Een voorstelling die geïnspireerd is op het leven en werk van Simon Carmiggelt.
Op 23 oktober 2004 is wederom de voorstelling Mozart in première gegaan, in een bewerkte versie, waarin Delfgaauw zich ontpopt als raadsman van Antonio Salieri. Op 27 juni 2005 wordt in de Stadsschouwburg te Amsterdam de voorstelling Mozart uitgeroepen tot winnaar van de NRC Handelsblad Toneelpublieksprijs 2004-2005.

Een speciaal jaar breekt aan. In 2006 staat Fred Delfgaauw 25 jaar op de planken.
Op zaterdag 25 februari 2006 gaat de nieuwe jubileumvoorstelling Minder is Meer in première in Schouwburg De Meerse in Hoofddorp. "Is het niet de droom van iedere kunstenaar om met zo min mogelijk zoveel mogelijk te zeggen"
In Minder is Meer laat Fred Delfgaauw zich inspireren door de meest simpele en toch indrukwekkendste momenten van 25 jaar uniek theater. Samen met regieadviezen van Karel de Rooij (Mini & Maxi) is gezocht naar de perfecte eenvoud waardoor Fred Delfgaauw, theatermaker en vertelkunstenaar, zichtbaarder wordt dan ooit.
Voor zijn jubileum heeft Fred Delfgaauw zijn werk ook op schrift samengesteld in de vorm van een boek met de gelijknamige titel "Minder is Meer". Het jubileumboek staat boordevol prachtige foto's van zijn meest recente én voormalige grote voorstellingen, aangevuld met enkele van zijn Pleidooien, welke maandelijks gepubliceerd worden in o.a. de Volkskrant, Trouw en NRC.

Het jubileumjaar 2006 is nog maar net begonnen als op 14 maart 2006 Fred Delfgaauw voor de derde keer wordt genomineerd voor de Toneelpublieksprijs, welke hij in 2005 met zijn voorstelling Mozart verrassend in de wacht wist te slepen. Ditmaal is de nominatie voor zijn jubileumvoorstelling Minder is Meer. Uiteindelijk behaalde Minder is Meer de 9e plek.

Koninklijke onderscheiding voor theatermaker Fred Delfgaauw op 12 april 2006.
Het jubileumjaar van theatermaker Fred Delfgaauw kan niet meer stuk als hij op woensdag 12 april 2006 Ridder in de Orde van Oranje Nassau wordt. Hij ontving een koninklijke onderscheiding. Delfgaauw ontving de onderscheiding uit handen van de commissaris van de koningin in Zuid-Holland de heer Jan Franssen.
En wat zelden gebeurt, gebeurde, Delfgaauw stond paf en had geen woorden meer. Na afloop werd in de foyer een feest gehouden met genodigden uit de Nederlandse theaterwereld, familie en vrienden.
Fred Delfgaauw begint aan zijn 26e theaterjaar.

In het theaterseizoen 2006-2007 speelt Fred Delfgaauw in november en december 2006, wegens groot succes en vanwege het Mozart jaar, nogmaals enkele voorstellingen Mozart. Verder zal de voorstelling Minder is Meer in Februari en Maart 2007 wegens groot succes in reprise worden genomen.
Na samenwerking in vele regie-projecten voor de Haagse cabaretier Sjaak Bral zal aan het eind van dit seizoen deze samenwerking met Sjaak Bral nog meer tot uiting komen in een gezamenlijke voorstelling 'Koffiehuis De Ooievaar'.

Vliegen met één Vleugel 2011 - 2013
Fred Delfgaauw, de verhalenverteller, samen met de blinde piano virtuoos Bert van de Brink, de niet alleen als pianist maar ook als improvisator, de stemmen en verhalen van Delfgaauw direct omzet in muziek. Een unieke samenwerking die zich vooral laat omschrijven als “Woorden worden muziek en muziek worden woorden.”
Een bijzonder moment in de voorstelling is als de twee met hun vingers over de snaren van de vleugel gaan en aan de binnenkant van de klankkast tikken. In de sfeer die zij op daarmee oproepen ontstaan voortdurend nieuwe teksten.
Een nieuw soort theater waarbij de zaal meegaat de diepte in naar de grootheid van de kleine wereld.
 
De Verteller 2012 – 2014
De Verteller, een boosaardig sprookje over opportunisme en hebzucht. Fred Delfgaauw heeft een eigenzinnige en actuele bewerking gemaakt van de satirische komedie Volpone van Ben Johnson, tijdgenoot van Shakespeare.
Samen met Ida van Dril, Esmay Usmany en Mik van Goor vertelt Fred Delfgaauw het verhaal over hebzucht en bankiers. De crisis, de bankiers die zich gewetenloos verrijkten met woekerverzekeringen en bonussen met als gevolg het instorten van de wereldeconomie.
In de voorstelling wordt door Esmay gezongen en door Mik gemimed en geacteerd met poppen, waarbij Ida in de voetsporen van Delfgaauw treedt en op een geheel eigen manier de magie van het theater dat hij bedrijft, op haar eigen manier invult.
Waar Fred Delfgaauw altijd bezig is de mengvormen van allerlei  disciplines samen te smelten tot één theatervorm, is het interessant die splitsing ook weer in mensen terug te zien.
 
In de Wachtkamer van de Liefde 2015 – 2017
De balans tussen komisch en ontroerend is nog ooit zo groot geweest als In de Wachtkamer van de Liefde. Fred Delfgaauw is de relatiebemiddelaar op een relatiebemiddelingsbureau voor moeilijk bemiddelbare mensen op leeftijd, waarbij vooral de eenzaamheid een rol speelt.
In deze voorstelling is Fred Delfgaauw zichtbaarder dan ooit, met als hoogtepunt het dubbelspel ‘zonder’ pop als hij met zijn vader, die in 1988 gestorven is een aangrijpend gesprek voert dat nooit heeft plaatsgevonden.
Hier laat meesterverteller Delfgaauw zien dat hij met lege handen en briljant stemmenspel zo geloofwaardig kan zijn dat iedereen meegaat in die illusie.
 
 
Paradijsvogels 2018 –
Een solovoorstelling met een actueel en gevoelig thema: Wat doet geloof met mensen en wat doen mensen met geloof? 
De voorstelling is persoonlijker dan ooit en gaat diep.
Delfgaauw neemt ons mee naar het Haagse straatje waar hij is geboren. Een doodlopend straatje met achterin een enorme muur, waar mensen met verschillende geloofsopvattingen gewoon naast elkaar woonden ‘zonder elkaar naar het leven te staan zoals vandaag de dag vaak gebeurt’.
De muur staat symbool voor de vrijheid van anders denken en geloven die kenmerkend was voor de bewoners. Twijfel en verdraagzaamheid hebben plaats moeten maken voor zeker weten en verharding. Wat is er gebeurd met onze identiteit.
In Paradijsvogels zoemt Fred Delfgaauw in op figuren die aan de zelfkant van de samenleving staan. Kleurrijke types die gepokt en gemazeld zijn door het bestaan en met leedwezen terugkijken op de dagen van weleer. Moderne paradijsvogels waarvan je de schoonheid pas kan zien als je ze met liefde tegemoet treedt.
En wat het geloof betreft: Er is niets tegen geloof….. zolang je het maar niet zeker weet.

'Ik wil mijn publiek laten zien

wat voor mij de kunst

van de eenvoud is.'
Fred Delfgaauw

Om jouw bezoek aan onze website nóg makkelijker en persoonlijker te maken zetten we cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) in. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen informatie over jou verzamelen en jouw internetgedrag binnen (en mogelijk ook buiten) onze website volgen. Met deze informatie passen wij en derde partijen content of advertenties aan jouw interesses en profiel aan. Daarnaast is het dankzij cookies mogelijk informatie te delen via social media. Lees hier meer over in onze Privacy- en cookieverklaring.