24
+
D
an verliest Fred Delfgaauw in korte tijd twee mensen die
zeer veel voor hem betekenen. Zijn vader overlijdt aan
kanker. De doktoren ontraden Fred om zijn vader onwetend te hou-
den dat er geen hoop meer is. ‘Ik moest de waarheid vertellen maar
ik vond dat de leugen voor hem beter was. De doktoren kozen voor
de waarheid en bepaalden daarmee dat mijn vader drie dagen later
teleurgesteld en verdrietig is doodgegaan.’
Delfgaauw besluit een voorstelling te maken
waarin hij na de dood van zijn vader terug-
keert in het ouderlijk huis.
De Terugreis
(1992)
wordt een indringend portret over verbittering
en teleurstelling over verlies en afscheid. Fred
Delf­gaauw zit zonder schmink tussen zijn pop-
pen op het toneel. De toeschouwer volgt het
rouwproces tot en met een absurde dialoog met
een doodgraver, bij wie Delfgaauw een lijkkist
zal bestellen. De begrafenisondernemer probeert hem een dure kist
met versierselen aan te smeren. ‘Mijn vader wilde een sobere begrafe-
nis en zelfs die werd hem door de commerciële belangen van meneer
de doodgraver nog bemoeilijkt.’
Aan het slot van
De Terugreis
haalt Delfgaauw een laatste pop tevoor-
schijn: zijn vader. Er volgt een ontroerend gesprek tussen vader en
zoon. ‘Ontroering is de magie van het theater.’
Het publiek reageert emotioneel en geraakt. In Cuijk loopt iemand
de zaal uit. Delfgaauw krijgt brieven, waaronder één van een vrouw,
voor wie de voorstelling zo herkenbaar was geweest voor het rouw-
proces dat zij doormaakte na de zelfmoord van haar zoon.
DE TERUGREIS
1...,41,42,43,44,45,46,47,48,49,50 52,53,54,55,56,57,58,59,60,61,...164